سرود سبز ایرانم

به زلف سبز آزادی زنم شانه زاندیشه/ کزین معبر شودپیروز دفاع از خاک و از ریشه


زایرانم رود بیرون اگر این خرد بی مایه/ یقین دارم که مسرورند همه خلق خرد پیشه


به تاریخ و بیان گفتند که این نسل، نسل آزاد است/ که شادی جاودان گردد به لطف شیر این بیشه


ندای سبز من بنگار سرود سبز آیینم/ چه کردارو چه پندارم که نیک گویم همیشه


به نامردی حرص کردند درخت سبز ایمانم/ ولی رنگ قلم سبز است وگرچه حبس در شیشه


من از آیین خود گفتم تو از افعال بیگانه/ من از خون ندا سبزم تو از رقاصی و گیشه


اگر از خون سهرابم کنی سیلاب ایرانم/ توبی آیین بر اندازم نه آسایی صفا پیشه


به خون سرخ ایرانم کنم آزاد ایرانم/ بپا خیزید ای یاران که داد فرهاد به من تیشه