سیمرغهای دروغین

- هنگامی که بانوی فیلمساز سینمای ایران "رخشان بنی اعتماد" شال سبز به گردن درشهر ونسن فرانسه،جایزه معتبر "هانری لانگ لوا" را در پنجمین جشنواره حفظ میراث سینما در آغوش گرفت و آنرا به مادران عزادار و داغدار وطنش ایران تقدیم کرد تا شاید با این کار ذره ای از آلام آنان را بکاهد، در تهران جشنواره سینمائی فجر با تندیسهای "سیمرغ بلورین" واقعا دچار سر درگمی شده بود. به قول یزدان سلحشور منتقد سینمائی سایت خبر آنلاین "درجشنواره فیلم امسال همه چیزعجیب بود، عجیب به معنی غافلگیر کننده"!

در یک وبلاگ سینمائی هم تیتر زدند "جنبش سبز سیمرغ بلورین را بی بال و پر کرد"! که یکی از بهترین سرخط های گزارشی در مورد جشنواره سینمائی فجر بود. هنرمندان سبز با عدم حضور خود در این جشنواره همه چیز را از ارزش انداختند تا جائی که مسعود اطیابی فیلمساز و کارگردان "صبح روز هفتم" در یک مصاحبه مطبوعاتی اعلام کرد: "این روزها دیگر نامزد شدن یا جایزه گرفتن از جشنواره فیلم فجر همانند گذشته باارزش نیست. دیگر نه سیمرغ بردن برای کسی اعتبار می آورد و نه نبردن آن موجب بی اعتباری می شود." تعجب آور است اگر بنویسیم این گفته ها را فیلمسازی به زبان می آورد که فبلمش از دیدگاه ارزشهای ملی بهترین فیلم جشنواره شناخته شده است.

داوران غایب و داوران بی نام و نشان

هیچ چهره صاحب اعتباری هم حاضر به داوری در بخش مسابقه جشنواره بیست و هشتم نشد. عباس کیارستمی – عزت اله انتظامی – اصغر فرهادی – سیروس الوند – فرهاد توحیدی و فاطمه گودرزی هر یک به دلیلی حاضر به حضور در هیئت داوران نشدند. اسامی هیئتد داوران را هم تا چهار روز پس از آغاز به کارجشنواره اعلام نکردند و هنگام اعلام نتایج گفتند مسعود جعفری جوزانی بعلت سفر به آمریکا و اسفندیار شهیدی (فیلمبردار) بعلت گرفتاری کاری نتوانستند در داوریها شرکت کنند. ماندند چهار داور بی نام ونشان و بقول خودشان "ارزشی" بنامهای ابوالقاسم طالبی – محمد ابراهیم فیاض – محسن علی اکبری و ناصر هاشم زاده که در خیلی موارد اصلا خط و ربط هم را نیز قبول نداشتند.

به گفته منوچهر محمدی تهیه کننده صاحب نام سینما که فیلم "صبح روز دهم" او در جشنواره حضور داشت، یکی از داوران گفته بوده که صبح روز اختتامیه ناچار شده اند برخی از برندگان را جابجا کنند. یک روز پس از برگزاری مراسم اختتامیه هم سایت جشنواره در اقدامی جالب توجه برندگان سه رشته موسیقی متن – صدای فیلم و جلوه های ویژه را جابجا و مجددا اعلام کرد

اما عجیب ترین اتفاق این بود که علی معلم تهیه کننده و نویسنده سینمائی پس از تغییر و تحولاتی پذیرفت که اجرای مراسم پایانی جشنواره را بر عهده بگیرد. هنگام خواندن نام برنده بهترین صدا گذاری، نام حسین ابوالصدق صداگذار فیلم "آل" را صدا زد که خود تهیه کننده آن بود، در حالیکه سید رضا علویان صداگذار فیلم "آناهیتا" باید این سیمرغ را می گرفت. معلم پس از این ماجرا گفت که من متنی را که ساعتی قبل دستم دادند خواندم، حالا یا رای داوران بعدا عوض شده یا ستاد جشنواره اشتباه کرده است. و ستاد جشنواره پذیرفت که اشتباه تایپی بوده، بنابراین پس از سه روز تندیس را از "آل" گرفتند و به "آناهیتا" دادند.
یا آنقدردادن جایزه وسیمرغ بلورین به محسن طنابنده به عنوان بهترین بازیگر مرد به خاطر بازی در دو فیلم سنگ اول و هفت دقیقه تا پاییز نزد حضار شگفت انگیز بود که پس از اعلام نام محسن طنابنده لحظه ایی سالن غرق در سکوت معنا داری شد .در حالیکه حین معرفی نامزدهای این بخش حاضرین یک صدا ازحمید فرخ نژاد به عنوان برنده سیمرغ این بخش یاد می کردند

اینها تازه مشتی نمونه از خروارها اتفاق ناهنجاری بود که در جشنواره فیلم فجر افتاد و آنرا به عجیب ترین، کم رونق ترین و بی اعتبارترین جشنواره در طول سالهای پس از انقلاب تبدیل کرد. آیت اله مکارم شیرازی نیز به حیف و میل بیت المال در این جشنواره و معاصی انجام شده در آن اعتراض کرد. اما زیباترین صحنه را "هدایت هاشمی" برنده دیپلم افتخار بازیگر مرد بخاطر بازی در " لطفا مزاحم نشوید" آفرید، هنگامی که روی صحنه رفت، تندیسش را گرفت، آنرا بلند کرد و فریاد زد: "به امید روزهای بی خشونت و بی تعصب"!